Karol de Blois, książę Bretanii, był XIV-wiecznym szlachcicem, który rządził księstwem od 1341 roku aż do swojej śmierci w 1364 roku. Urodzony w Blois, rościł sobie prawo do tych terenów poprzez małżeństwo z Joanną, księżną Bretanii. Jako człowiek głęboko religijny, znany ze skrajnego ascetyzmu, brał udział w wojnie o sukcesję w Bretanii przeciwko domowi Montfort. Zginął podczas bitwy pod Auray, konfliktu, który ostatecznie zakończył walkę o sukcesję.
Życie i wojna


Karol był ceniony za swoją głęboką pobożność, często praktykując pokutę cielesną, taką jak noszenie koszuli z włosia pod zbroją. Był znaczącym dowódcą wojskowym podczas wojny o sukcesję w Bretanii, wspieranym przez koronę francuską. Po dziewięciu latach niewoli w Anglii został uwolniony po zapłaceniu wysokiego okupu. Ostatecznie poległ w bitwie pod Auray, walcząc o utrzymanie swoich praw do księstwa.
Kult


Po jego śmierci sława świętości doprowadziła do lokalnego kultu, choć proces kanonizacyjny napotykał polityczny opór ze strony rywali. Po tym, jak proces utknął na stulecia, został wznowiony pod koniec XIX wieku. Został beatyfikowany przez Kościół katolicki w 1904 roku i jest upamiętniany jako błogosławiony Karol z Blois, a jego wspomnienie przypada na 29 września.
