Karol Lwanga był XIX-wiecznym katechetą z Królestwa Bugandy, znajdującego się na terenie dzisiejszej Ugandy. Służąc jako główny giermek i majordomus na dworze królewskim, przyjął katolicyzm w 1885 roku. Zapamiętano go jako obrońcę młodych giermków pozostających pod jego opieką przed zalotami seksualnymi króla Mwangi II. Z powodu odmowy wyrzeczenia się wiary, został stracony wraz z wieloma swoimi towarzyszami w 1886 roku, stając się jednym z Męczenników Ugandy.
Życie i śmierć
Służąc na dworze królewskim, Lwanga przejął obowiązki katechety po śmierci Josepha Mukasy Balikuddembe. On i kilku innych giermków stali się ostatecznie celem króla Mwangi II, który obawiał się wpływu nawróconych chrześcijan na swoją władzę. W czerwcu 1886 roku Lwanga i dziewiętnastu innych został stracony w Namugongo, gdzie zostali żywcem spaleni za wierność religijną.
Kult
Lwanga został kanonizowany na świętego przez papieża Pawła VI w 1964 roku. Jest czczony zarówno w Kościele katolickim, jak i w Wspólnocie Anglikańskiej. Jego pamięć jest pielęgnowana w Bazylice Męczenników Ugandy, wzniesionej w miejscu jego śmierci. Ponadto w 1927 roku powołano Zakon Braci św. Karola Lwangi (Brothers of St. Charles Lwanga Senior), aby zapewnić edukację ubogiej młodzieży w Ugandzie.