Karmel Volta Bañuls był hiszpańskim franciszkaninem i misjonarzem urodzonym w 1803 roku. Po wstąpieniu do Zakonu Mniejszej Prowincji w Walencji, w 1831 roku udał się do Ziemi Świętej, gdzie głęboko zintegrował się z lokalną kulturą. Był biegłym językoznawcą, władającym kilkoma językami, w tym arabskim, którego używał do nauczania i głoszenia ewangelii. Przed śmiercią w 1860 roku pełnił różne funkcje kierownicze w ramach Franciszkańskiej Kustodii Ziemi Świętej, w tym stanowiska w Jerozolimie, Jaffie i Damaszku.
Życie i służba

Po złożeniu ślubów zakonnych udał się do Palestyny, aby służyć lokalnej społeczności. Pełnił kilka funkcji administracyjnych, służąc jako przełożony franciszkańskiego klasztoru w Damaszku oraz hospicjum w Jaffie. Dzięki oddaniu językowi arabskiemu mógł służyć jako nauczyciel i kaznodzieja, choć odmówił objęcia formalnej katedry akademickiej, aby kontynuować swoją misję religijną wśród ludu.
Męczeństwo
Podczas konfliktu domowego w regionie w 1860 roku, został zamordowany w Damaszku wraz z siedmioma towarzyszami franciszkanami. Gdy zaproponowano mu ocalenie życia w zamian za wyrzeczenie się chrześcijańskiej wiary, odmówił porzucenia swoich przekonań. Po odniesieniu ran, został zabity przez napastników w klasztorze w nocy z 9 na 10 lipca.
Kult
Został beatyfikowany przez papieża Piusa XI w 1926 roku wraz ze swoimi towarzyszami. Później został kanonizowany na świętego przez papieża Franciszka w 2024 roku. Kościół katolicki upamiętnia jego męczeństwo 10 lipca.
