Kapturka to pospolity i szeroko rozpowszechniony gatunek ptaka wróblowego z rodziny kątkowatych, występujący w Europie, zachodniej Azji i północno-zachodniej Afryce. Jej wierzch ciała ma oliwkowoszary, a spód jasnoszary, samiec ma czarną czapeczkę na głowie, natomiast czapeczka samicy jest rudobrązowa. Bogaty, melodyjny śpiew przyniósł jej przydomek "fałszywego słowika", a Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody zalicza ją do gatunków najmniejszej troski.
Wygląd i śpiew





Kapturki niewiele różnią się między sobą w obrębie pięciu podgatunków. Oba płcie mają charakterystyczną, wyraźnie zabarwioną czapeczkę, czarną u samca i rudobrązową u samicy. Typowy śpiew samca to bogate trele, które często kończą się głośnym, wysokim crescendo, choć niektóre izolowane populacje, na przykład te z części Alp, śpiewają prostsze, fletowe pieśni. Jej najbliższy krewny, pokrzewka ogrodowa, wygląda zupełnie inaczej, ale ma podobny śpiew.
Lęgi i migracje





Kapturka preferuje dojrzałe lasy liściaste i buduje zgrabne, czaszowate gniazdo nisko w jeżynach lub zaroślach. Lęg zwykle składa się z czterech do sześciu jaj, przeważnie płowych, które wykluwają się po około 11 dniach. Ptaki z chłodniejszych części zasięgu odlatują na zimę na południe, podczas gdy niektóre populacje z Niemiec i zachodniej Europy kontynentalnej zimują obecnie w ogrodach Wielkiej Brytanii i Irlandii. W okresie lęgowym głównym pokarmem są owady, a przez resztę roku drobne owoce.
Znaczenie kulturowe





Mimo polowań w krajach śródziemnomorskich oraz naturalnych zagrożeń, takich jak drapieżnictwo i choroby, kapturka od kilkudziesięciu lat powiększa swój zasięg. Jej urozmaicony śpiew uczynił ją tematem literatury, filmów i muzyki, a w operze Messiaena "Święty Franciszek z Asyżu" postać świętego przedstawiono za pomocą motywów opartych na śpiewie tego ptaka.
