Kandida z Whitchurch była saską świętą, która w IX wieku żyła jako pustelnica. Pamięta się ją ze służby innym, a konkretnie z podtrzymywania ognisk sygnalizacyjnych, które miały prowadzić żeglarzy. Jej życie dobiegło końca podczas najazdu Wikingów w Charmouth, kiedy to została zabita przez duńskich najeźdźców. Jako postać ciesząca się lokalną czcią, jest uznawana za patronkę hrabstwa Dorset i pozostaje ważną postacią religijną w Kościele prawosławnym.
Życie i śmierć
Żyjąc jako pustelnica, Kandida służyła swojej społeczności, doglądając ognisk sygnałowych dla bezpieczeństwa morskiego. Jej życie zostało przerwane około 831 roku, kiedy duńscy Wikingowie zaatakowali podczas najazdu w Charmouth. To gwałtowne wydarzenie zakończyło jej czas jako pustelnicy, lecz jej sława świętości wzrosła po śmierci w Whitchurch Canonicorum.
Kult i dziedzictwo
W okresie średniowiecza jej sanktuarium stało się celem pielgrzymek. Miejsce to zawierało jej szczątki, które zostały zachowane w ołowianej szkatułce. Jej pamięć jest pielęgnowana poprzez związany z nią święty źródło w Morcombelake oraz jej obecność na fladze hrabstwa Dorset. Wspomina się ją corocznie 1 czerwca.
