Kamen Wiczew był bułgarskim kapłanem Kościoła wschodniego należącym do zgromadzenia augustianów w obrębie Wniebowzięcia, żyjącym w latach 1893–1952. Urodzony w prawosławnej chłopskiej rodzinie w Syrmii, wstąpił później do augustianów w obrębie Wniebowzięcia i został święcony w Konstantynopolu. Pełnił funkcję profesora i dziekana w Kolegium św. Augustyna w Płowdiwie, zanim rząd komunistyczny zamknął tę instytucję. Ze względu na swój wpływ wśród studentów stał się celem państwa i ostatecznie został stracony po procesie, który obserwatorzy międzynarodowi uznali za pokazowy.
Życie i posługa
Po ukończeniu studiów teologicznych w Belgii, Wiczew pracował jako nauczyciel w Bułgarii i Turcji. W 1929 roku uzyskał doktorat z teologii, a później pełnił funkcje kierownicze w swoim zgromadzeniu zakonnym, w tym funkcję wicewicariusza prowincjała. Po zamknięciu kolegium przez reżim komunistyczny w 1948 roku, sprawował nadzór nad seminarium augustianów w Płowdiwie.
Męczeństwo i kult
Oskarżony o spiskowanie przeciwko państwu, Wiczew został skazany na śmierć pod koniec 1952 roku. Został stracony wraz z kilkoma towarzyszami 11 listopada 1952 roku. Został później beatyfikowany przez papieża Jana Pawła II w 2002 roku, który uznał go za męczennika za wiarę. W 2010 roku parlament Bułgarii oficjalnie dokonał jego rehabilitacji oraz innych osób skazanych przez dawny reżim.