Kalupan był chrześcijańskim diakonem i pustelnikiem żyjącym w VI wieku w regionie Haute-Auvergne. Pierwotnie był mnichem w Méallet, gdzie zmagał się z kładzionym przez wspólnotę naciskiem na pracę fizyczną, gdyż jego intensywna osobista pokuta uniemożliwiała mu wykonywanie pracy ręcznej. Szukając samotności, przeniósł się do jaskini górskiej dostępnej jedynie przez stromą drabinę. Mimo preferencji izolacji, został święconym na diakona i kapłana przez Awita z Wienne, co oznaczało, że z miejsca swojego odosobnienia służył duchowym potrzebom innych.
Życie i ascetyzm
Mieszkając w jaskini w pobliżu Mauriac, Kalupan skupiał się na oddaniu duchowym zamiast na pracy fizycznej. Podczas gdy jego dawni towarzysze monastyczni dostarczali mu pożywienia, on prowadził życie skrajnej surowości. Jego główny przekaz historyczny pochodzi od Grzegorza z Tours, który opisuje, jak pustelnik kontaktował się z odwiedzającymi przez mały otwór w swojej jaskini. Za życia był również związany ze źródłem i mierzył się z symbolicznymi walkami z wężami.
Kult
Kalupan jest uznawany za świętego w tradycji katolickiej. Jego wspomnienie obchodzi się corocznie 3 marca. Jego życie, choć słabo udokumentowane, pozostaje częścią historii hagiograficznej regionu Auvergne dzięki pismom Grzegorza z Tours.