Kalinik z Gangry był wczesnochrześcijańskim męczennikiem, który żył w Azji Mniejszej w czasach panowania cesarza Decjusza. Urodzony w chrześcijańskiej rodzinie w Kilikii, podróżował przez różne miasta i wioski, aby głosić nauki Jezusa. Jego starania doprowadziły wielu do nawrócenia na chrześcijaństwo, co ostatecznie doprowadziło do jego aresztowania w Ancyrze. Po odmowie złożenia ofiary pogańskim bogom na polecenie gubernatora Sakerdona, był poddawany surowym torturom, zanim poniósł śmierć.
Życie i męczeństwo

Podczas głoszenia ewangelii w Galacji, Kalinik został schwytany przez gubernatora Sakerdona. Mimo groźby śmierci, odmówił wyrzeczenia się wiary. Podczas transportu na miejsce egzekucji, pojawiło się cudowne kamienne źródło, które ugasiło pragnienie żołnierzy. Ostatecznie Kalinik wszedł w płomienie stosu w Gangrze, aby oddać swoje życie Bogu.
Kult
Święty jest czczony zarówno w tradycji katolickiej, jak i prawosławnej. Relacje historyczne z VI wieku, takie jak pisma pielgrzyma Teodozjusza, odnotowują, że jego grób w Gangrze był miejscem znaczącej pobożności. Jego wspomnienie w Kościele katolickim przypada 29 lipca, natomiast wierni prawosławni czczą go 29 lipca lub 11 sierpnia.
