Kalimero był wczesnym biskupem Mediolanu, który sprawował swoją funkcję w III wieku, prawdopodobnie między latami 270 a 280. Choć niektóre tradycje sugerują, że był uczniem papieża Telesfora, dowody historyczne wskazują, że żył później. Różne legendy opisują jego pochodzenie: niektóre twierdzą, że był Grekiem wykształconym w Rzymie, inne zaś, że był rzymskim szlachcicem służącym jako oficer wojskowy przed nawróceniem na chrześcijaństwo. Ostatecznie zastąpił Kastrycjana jako lider kościoła mediolańskiego.
Życie i legendy


Relacje na temat jego życia znacznie się różnią. Jedna tradycja głosi, że nawrócili go święci Faustyn i Jówit. Po wyborze na biskupa miał głosić kazania w całym regionie. Niektóre przekazy historyczne sugerują, że został zamordowany podczas prześladowań chrześcijan, a konkretnie wrzucony głową w dół do studni, co może wiązać się z odnalezieniem jego relikwii w wodzie w VIII wieku.
Kult


Jest czczony jako święty zarówno w tradycji katolickiej, jak i wschodnioortodoksyjnej, a jego wspomnienie obchodzi się 31 lipca. W V wieku wzniesiono bazylikę, aby pomieścić jego szczątki. Historycznie woda ze studni związanej z jego śmiercią była uważana za cudowną; używali jej chorzy w celach leczniczych lub kapłani, aby pomóc uprawom podczas suszy.
