Kalikst II, urodzony jako Guy z Burgundii około 1065 roku, był benedyktyńskim mnichem, który sprawował zwierzchnictwo nad Kościołem katolickim od 1119 roku aż do śmierci w 1124 roku. Przed wyborem na papieża w Cluny był arcybiskupem Vienne oraz legatem papieskim we Francji. Jest najbardziej rozpoznawalny dzięki swojej roli w rozwiązaniu sporu o inwestyturę – długotrwałego konfliktu między papiestwem a Świętym Cesarstwem Rzymskim – poprzez przełomowy konkordat wormacki z 1122 roku.
Kariera kościelna
Jako arcybiskup Vienne, Guy był zagorzałym obrońcą władzy papieskiej. Kwestionował ustępstwa dokonane przez papieża Paschalego II na rzecz cesarza Henryka V, potępiając naciski cesarskie jako akt przemocy. Po wyborze na papieża zwołał w 1123 roku pierwszy sobór laterański, aby wprowadzić reformy dyscyplinarne, wymierzone konkretnie w symonię, konkubinat wśród duchowieństwa oraz osoby naruszające rozejm boży (Truce of God).
Ochrona Żydów
W 1120 roku wydał bullę Sicut Judaeis, aby ustanowić oficjalną ochronę dla społeczności żydowskich. Dekret ten zakazywał chrześcijanom przymusowego nawracania Żydów, konfiskaty ich mienia oraz zakłócania ich świąt religijnych i odwiedzania cmentarzy. Naruszyciele tych zasad podlegali ekskomunice, a stanowisko to było w późniejszych czasach potwierdzane przez wielu kolejnych papieży.
Kult
Były arcybiskup i papież jest uznawany za błogosławionego w tradycji katolickiej. Jego przywództwo podczas intensywnych walk politycznych XII wieku pomogło ustabilizować relacje między Kościołem a państwem poprzez negocjacje dyplomatyczne.