Kalepod był żyjącym w III wieku kapłanem w Rzymie, który zginął jako męczennik. Podczas prześladowań prowadzonych przez cesarza Aleksandra Sewera był poddawany torturom, a następnie stracony poprzez wrzucenie do Tybru z żarnem przywiązanym do szyi. Wspomina się go jako wiernego świadka wczesnej wiary chrześcijańskiej w erze rzymskiej.
Życie i śmierć
Jako kapłan w starożytnym Rzymie, Kalepod żył w okresie znaczących napięć religijnych. Zginął w 232 roku n.e. po dotkliwych torturach. Jego śmierć nastąpiła przez utonięcie w Tybrze; metoda ta polegała na przywiązaniu ciężkiego żarna do jego szyi, aby zapewnić, że zatonie.
Kult i dziedzictwo
Święty jest wspominany 10 maja wraz z Palmatiuszem i Simplicyuszem. Jego relikwie zostały przeniesione do kościoła Santa Maria Trastevere, podczas gdy inne relikwie wysłano do Cysoing i Fuldy. Ponadto rzymskie katakumby noszą jego imię, a on sam pozostaje uznaną postacią w tradycjach katolickiej i prawosławnej.