factograf
PL
Zaloguj się

estońska polityczka i była premier Estonii (ur. 1977)

Kaja Kallas

  • 1 min czytania
  • W 93 językach
  • 10 obrazów
  • Artykuł autorski Factograf
Kaja Kallas

Kaja Kallas (ur. 1977) jest estońską polityczką i dyplomatką, która w latach 2021–2024 sprawowała urząd premiera Estonii, jako pierwsza kobieta na tym stanowisku. Następnie została Wysoką Przedstawicielką Unii Europejskiej do spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa oraz wiceprzewodniczącą Komisji Europejskiej, funkcję tę pełni od 2024 roku. Przed wejściem do polityki krajowej pracowała jako prawniczka specjalizująca się w europejskim prawie konkurencji, a później kierowała Estońską Partią Reform. Kallas znana jest z twardego stanowiska wobec Rosji oraz z poparcia dla sankcji i pomocy wojskowej dla Ukrainy po rosyjskiej inwazji z 2022 roku.

Wczesne życie i kariera

Kaja Kallas, Wysoka Przedstawicielka Unii, i wiceprzewodnicząca Komisji Europejskiej
Kaja Kallas, Wysoka Przedstawicielka Unii, i wiceprzewodnicząca Komisji Europejskiej
Kaja Kallas i Sanna Marin, ówczesna premier Finlandii, w Helsinkach, 2021
Kaja Kallas i Sanna Marin, ówczesna premier Finlandii, w Helsinkach, 2021
Kallas spotkała się z prezydentem Ukrainy Wołodymyrem Zełenskim w Kijowie, 2021.
Kallas spotkała się z prezydentem Ukrainy Wołodymyrem Zełenskim w Kijowie, 2021.
3 obrazy

Kallas urodziła się w Tallinnie jako córka byłego premiera Siima Kallasa. W 1999 roku ukończyła prawo na Uniwersytecie w Tartu, a następnie uzyskała dyplom Executive Master of Business Administration w Estońskiej Szkole Biznesu. Przed karierą polityczną praktykowała jako adwokatka i zasiadała w radach nadzorczych i zarządach kilku przedsiębiorstw energetycznych i firm zajmujących się energetyką wiatrową. W 2010 roku wstąpiła do Estońskiej Partii Reform, a w wyborach parlamentarnych w 2011 roku zdobyła mandat w Riigikogu.

Parlament Europejski i kierownictwo partii

Kallas spotkała się z sekretarzem stanu USA Antonym Blinkenem w Tallinnie, 2022.
Kallas spotkała się z sekretarzem stanu USA Antonym Blinkenem w Tallinnie, 2022.
Kallas spotkała się z premierem Hiszpanii Pedrem Sánchezem w Brukseli, 2022.
Kallas spotkała się z premierem Hiszpanii Pedrem Sánchezem w Brukseli, 2022.
Kallas, przewodnicząca Komisji Europejskiej Ursula von der Leyen i wiceprezydent USA JD Vance na Szczycie Działań w dziedzinie AI w Paryżu, 11 lutego 2025
Kallas, przewodnicząca Komisji Europejskiej Ursula von der Leyen i wiceprezydent USA JD Vance na Szczycie Działań w dziedzinie AI w Paryżu, 11 lutego 2025
3 obrazy

W latach 2014–2018 Kallas była posłanką do Parlamentu Europejskiego z ramienia frakcji Sojuszu Liberałów i Demokratów na rzecz Europy, gdzie zajmowała się głównie polityką jednolitego rynku cyfrowego, energetyką, ochroną konsumentów oraz stosunkami z Ukrainą. W 2018 roku została wybrana przewodniczącą Partii Reform, stając się pierwszą kobietą na czele dużej estońskiej partii politycznej. Po wyborach w 2019 roku partia znalazła się w opozycji, a w 2020 roku Kallas została ponownie wybrana na jej przewodniczącą.

Premier i rola w UE

Kallas spotkała się z prezydentem Filipin Bongbongiem Marcosem w Manili, 2025.
Kallas spotkała się z prezydentem Filipin Bongbongiem Marcosem w Manili, 2025.
Kallas z chińskim ministrem spraw zagranicznych Wang Yi, 2 lipca 2025
Kallas z chińskim ministrem spraw zagranicznych Wang Yi, 2 lipca 2025
Kallas i indyjski minister spraw zagranicznych S. Jaishankar po podpisaniu Partnerstwa w dziedzinie bezpieczeństwa i obrony w Nowym Delhi, Indie, 27 stycznia 2026
Kallas i indyjski minister spraw zagranicznych S. Jaishankar po podpisaniu Partnerstwa w dziedzinie bezpieczeństwa i obrony w Nowym Delhi, Indie, 27 stycznia 2026
3 obrazy

W styczniu 2021 roku Kallas utworzyła koalicję z Partią Centrum, czyniąc z niej pierwszą premier Estonii. W 2024 roku zrezygnowała z urzędu, by objąć stanowisko w Unii Europejskiej, gdzie odpowiada za politykę zagraniczną i bezpieczeństwa, równolegle pełniąc funkcję w Komisji Europejskiej. Jej działalność na tych stanowiskach zbiegła się z reakcją UE na wojnę w Ukrainie.

W 93 językach

Редакція Factograf · Opublikowano 14 października 2026 · Częściowo na podstawie Wikipedii, CC BY-SA 4.0 · Artykuł źródłowy