Kaja Kallas (ur. 1977) jest estońską polityczką i dyplomatką, która w latach 2021–2024 sprawowała urząd premiera Estonii, jako pierwsza kobieta na tym stanowisku. Następnie została Wysoką Przedstawicielką Unii Europejskiej do spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa oraz wiceprzewodniczącą Komisji Europejskiej, funkcję tę pełni od 2024 roku. Przed wejściem do polityki krajowej pracowała jako prawniczka specjalizująca się w europejskim prawie konkurencji, a później kierowała Estońską Partią Reform. Kallas znana jest z twardego stanowiska wobec Rosji oraz z poparcia dla sankcji i pomocy wojskowej dla Ukrainy po rosyjskiej inwazji z 2022 roku.
Wczesne życie i kariera



Kallas urodziła się w Tallinnie jako córka byłego premiera Siima Kallasa. W 1999 roku ukończyła prawo na Uniwersytecie w Tartu, a następnie uzyskała dyplom Executive Master of Business Administration w Estońskiej Szkole Biznesu. Przed karierą polityczną praktykowała jako adwokatka i zasiadała w radach nadzorczych i zarządach kilku przedsiębiorstw energetycznych i firm zajmujących się energetyką wiatrową. W 2010 roku wstąpiła do Estońskiej Partii Reform, a w wyborach parlamentarnych w 2011 roku zdobyła mandat w Riigikogu.
Parlament Europejski i kierownictwo partii



W latach 2014–2018 Kallas była posłanką do Parlamentu Europejskiego z ramienia frakcji Sojuszu Liberałów i Demokratów na rzecz Europy, gdzie zajmowała się głównie polityką jednolitego rynku cyfrowego, energetyką, ochroną konsumentów oraz stosunkami z Ukrainą. W 2018 roku została wybrana przewodniczącą Partii Reform, stając się pierwszą kobietą na czele dużej estońskiej partii politycznej. Po wyborach w 2019 roku partia znalazła się w opozycji, a w 2020 roku Kallas została ponownie wybrana na jej przewodniczącą.
Premier i rola w UE



W styczniu 2021 roku Kallas utworzyła koalicję z Partią Centrum, czyniąc z niej pierwszą premier Estonii. W 2024 roku zrezygnowała z urzędu, by objąć stanowisko w Unii Europejskiej, gdzie odpowiada za politykę zagraniczną i bezpieczeństwa, równolegle pełniąc funkcję w Komisji Europejskiej. Jej działalność na tych stanowiskach zbiegła się z reakcją UE na wojnę w Ukrainie.
