Justus z Acerenza był katolickim biskupem z V wieku, który pełnił funkcję pierwszego lidera siedziby biskupiej w Acerenzie. Żyjąc w późnej epoce rzymskiej, jest on dokumentowany historycznie w korespondencji papieża Symmacha. Jego obecność na soborze w Rzymie w 499 roku jest odnotowana w tych starożytnych zapisach. W tradycji katolickiej jest uznawany za świętego ze względu na swoją służbę kościelną.
Życie i służba
Jako pierwszy biskup Acerenzy, Justus odegrał znaczącą rolę w wczesnej hierarchii kościelnej tego regionu. Dowody historyczne, w tym listy papieża Gelazjusza I, identyfikują go jako biskupa tego obszaru. Jego udział w rzymskim soborze w 499 roku dostarcza konkretnego kontekstu czasowego dla jego aktywnej służby przed śmiercią w 500 roku.
Kult
Po śmierci Justus był czczony jako święty. Jego dziedzictwo jest zachowane dzięki oficjalnej komunikacji papiestwa, która potwierdza jego status oraz jego konkretną rolę w Kościele pod koniec V wieku.