Justo Gil Pardo był hiszpańskim diakonem należącym do Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej. Urodzony w Luquin w 1910 roku, ukończył studia zakonne i został święcony na diakona w Madrycie w czerwcu 1936 roku. Jego życie zostało przerwane podczas wojny domowej w Hiszpanii, kiedy został aresztowany po zajęciu klasztoru w Pozuelo przez uzbrojone milicje. Został stracony w Paracuellos de Jarama w listopadzie 1936 roku wraz z dwunastoma braćmi zakonnymi.
Życie i śmierć
Po wstąpieniu do swojego zakonu, Justo Gil Pardo został święcony w Madrycie latem 1936 roku. Niestabilność polityczna wojny domowej w Hiszpanii doprowadziła do zajęcia klasztoru w Pozuelo przez milicje, co skutkowało aresztowaniem Oblatów. Choć po początkowej okupacji został na krótko uwolniony, ponownie został zatrzymany i ostatecznie stracony pod koniec 1936 roku.
Kult
Jest uznawany za błogosławionego męczennika. W grudniu 2011 roku był jednym z dwudziestu dwóch hiszpańskich męczenników Oblatów, którzy zostali beatyfikowani w katedrze w Madrycie, aby uczcić tych, którzy zginęli za wiarę podczas konfliktu.