Juliusz I był biskupem Rzymu, który sprawował swój urząd od 337 roku aż do śmierci w 352 roku. Pochodzący z Rzymu został wybrany na następcę papieża Marka po czteromiesięcznym okresie wakatu na stolicy apostolskiej. Jest pamiętany przede wszystkim ze względu na swój udział w sporze ariańskim, a konkretnie za obronę Atanazego Aleksandryjskiego. Popierając Atanazego przeciwko decyzjom biskupów wschodnich, Juliusz potwierdził rosnącą autorytet i prymat stolicy rzymskiej nad innymi regionami.
Rola kościelna

Podczas konfliktu ariańskiego Juliusz działał jako mediator i przewodniczył synodowi w 342 roku, który uznał Atanazego za prawowitego biskupa. Jego korespondencja z tego okresu podkreślała, że biskup rzymski powinien być pierwszym, z którym konsultuje się sprawy sprawiedliwości. Stanowisko to pomogło w umocnieniu roszczeń do prymatu papieskiego. Był również odpowiedzialny za budowę różnych kościołów i bazylik w całym Rzymie.
Kult
Uznany za świętego, Juliusz jest czczony w tradycjach katolickiej, anglikańskiej i prawosławnej. Jego wspomnienie obchodzone jest 12 kwietnia, w rocznicę jego śmierci w Rzymie.
