Juliette Colbert de Barolo była francuską filantropką urodzoną w Maulévrier w 1786 roku. Po wyjściu za mąż za Carlo Tancrediego Fallettiego di Barolo, w 1814 roku przeprowadziła się do Turynu. Większość swojego życia poświęciła działalności charytatywnej, zakładając liczne instytucje mające na celu pomoc ubogim. Jako członkini Trzeciego Zakonu Świętego Franciszka, w 1834 roku założyła Siostry Świętej Anny, a później powołała Córki Jezusa Dobrego Pasterza. Jej szeroka działalność społeczna obejmowała stworzenie licznych szkół i szpitali.
Życie i działalność
Po wyjściu za mąż osiadła we Włoszech, gdzie skoncentrowała się na działaniach humanitarnych. Założyła kilka wspólnot religijnych, aby wspierać swoją misję służenia potrzebującym. Jej dziedzictwo charytatywne obejmuje utworzenie placówek medycznych oraz instytucji edukacyjnych dla ubogich. Za swoje zasługi dla społeczeństwa została odznaczona Orderem Świętych Maurycego i Lazzara.
Kult
Zmarła w Turynie 19 stycznia 1864 roku, a jej szczątki spoczywają w kościele Santa Giulia. Uznana za członkinię Zakonu Franciszkanów świeckich, została ogłoszona błogosławioną przez papieża Franciszka. Jej życie poświęcone służbie i pobożności jest nadal czczone w tradycji katolickiej.