Juliana Puricelli była włoską augustianką i opatką żyjącą w XV wieku, która dążyła do życia w głębokim oddaniu religijnym. Urodzona w Busto Arsizio w rodzinie chłopskiej, uciekła z domu w 1454 roku, aby uniknąć aranżowanego przez ojca małżeństwa. Schroniła się w pustelni pod przewodnictwem Cateriny Moriggi, w której ostatecznie została opatką. Znana ze swojego kontemplacyjnego usposobienia i pokutnego trybu życia, aż do śmierci w 1501 roku w Sacro Monte di Varese prowadziła życie zakonne w klauzurze.
Życie i służba
Po wstąpieniu do pustelni, Puricelli nawiązała głęboką więź z Moriggi, pomagając wspólnocie się rozwijać. W 1476 roku papież Sykstus IV zezwolił jej na przywdzianie habitu zakonnego. Mimo nieumiejętności czytania i pisania, służyła pielgrzymom, przynosząc im wodę, i była ceniona za swoją duchową cierpliwość. Po śmierci Moriggi w 1478 roku przejęła przywództwo nad wspólnotą jako opatka, sprawując tę funkcję aż do śmierci.
Kult
Lokalna cześć dla jej duchowej siły doprowadziła do jej beatyfikacji przez papieża Klemensa XIV 16 września 1769 roku. Jej szczątki były wielokrotnie przenoszone, aż w końcu spoczęły w pobliżu relikwii Cateriny Moriggi. W Kościele katolickim wspomina się ją 15 sierpnia.