Julian z Toledo był VII-wiecznym mnichem, uczonym i arcybiskupem sprawującym rządy w Toledo w Hiszpanii. Urodzony w 642 roku, piął się po szczeblach hierarchii kościelnej, aż został pierwszym biskupem sprawującym prymat nad całym Półwyspem Iberyjskim. Jako centralna postać Kościoła Wizygockiego pracował nad umocnieniem władzy kościelnej w Toledo. Był płodnym pisarzem i teologiem, którego wkład intelektualny oraz wpływ polityczny w okresie wizygockim pozostawiły znaczący ślad w historii regionu.
Życie i działalność
Wykształcony w szkole katedralnej, Julian pełnił funkcję opata w Agali przed awansowaniem na arcybiskupa. Był niezwykle płodnym autorem, piszącym na tematy obejmujące zarówno naturę śmierci, jak i relacje historyczne z wojen wizygockich. Jego pisma teologiczne, w tym dzieła o życiu pozagrobowym i Trójcy Świętej, wywarły duży wpływ, choć niektóre z jego poglądów budziły niepokój Watykanu. Odgrywał również rolę w kształtowaniu polityki prawnej i religijnej pod panowaniem królów wizygockich.
Kult
Uznany za świętego, jest czczony w tradycjach katolickiej, anglikańskiej i prawosławnej. Jego wspomnienie obchodzi się 6 marca. Jest upamiętniony portretem znajdującym się w katedrze w Toledo, a jego dziedzictwo jako uczonego jest nadal odnotowywane w studiach historycznych nad epoką wizygocką.