Julian z Neapolu był biskupem, który kierował diecezją neapolitańską pod koniec VII wieku. Urodzony około 650 roku, zastąpił świętego Agnellusa jako głowa Kościoła w Neapolu, mieście będącym wówczas częścią Cesarstwa Bizantyjskiego. Jego kadencja trwała około siedmiu lat, rozpoczynając się około 693 lub 694 roku i kończąc wraz z jego śmiercią w 701 roku. Jego następcą na urzędzie biskupim został święty Laurency.
Życie i służba
Mało wiadomo o wczesnym życiu lub konkretnych działaniach administracyjnych Juliana z Neapolu. Szczegóły historyczne dotyczące jego przewodnictwa zostały zachowane głównie w pierwszej części Dziejów biskupów neapolitańskich, anonimowego dzieła z końca VIII lub początku IX wieku. Służył wspólnocie neapolitańskiej aż do swojej śmierci w 701 roku.
Kult i pochówek
Po śmierci Julian został początkowo pochowany w Bazylice świętej Restyty, która pełniła wówczas funkcję katedry. Jego szczątki zostały później przeniesione do katedry świętego Januariusza. Obecnie spoczywa pod ołtarzem wraz z relikwiami innych biskupów neapolitańskich. W średniowiecznych zapisach był uznawany za świętego, choć jego wspomnienie często następowało wraz z innymi prelatami z jego diecezji.