Julian z Le Mans był biskupem żyjącym w IV wieku, pochodzącym z Rzymu, który służył jako pierwszy biskup Le Mans w Galii. Został wysłany, aby głosić ewangelie ludowi Cenomanów wraz z kapłanem i diakonem; przypisuje mu się założenie wczesnej wspólnoty chrześcijańskiej w tym regionie. Jego posługa charakteryzowała się znaczną działalnością charytatywną na rzecz sierot i chorych, a także legendarnymi cudami, które ułatwiły nawrócenie lokalnej ludności.
Życie i posługa
Po konsekracji w Rzymie Julian udał się do Galii, aby szerzyć Ewangelię. Lokalna tradycja głosi, że dokonał cudu, uderzając laską o ziemię, aby wytrysnęła z niej woda, co pomogło mu w głoszeniu słowa Bożego obywatelom. Po nawróceniu przywódcy miasta, część pałacu została przekazana na założenie pierwszej katedry. W późniejszych latach życia żył jako pustelnik w departamencie Sarthe.
Kult i dziedzictwo
Jest czczony w tradycji katolickiej i prawosławnej, a jego wspomnienie obchodzi się 27 stycznia oraz 13 lipca. Jego imię jest związane z katedrą w Le Mans, która jest mu poświęcona. W Anglii jego święto było obchodzone w kilku klasztorach benedyktyńskich, co mogło wynikać z miejsca urodzenia Henryka II. Choć wiele jego relikwii zaginęło podczas konfliktów religijnych w 1562 roku, jego głowa pozostaje w katedrze w Le Mans.