Julian Maunoir był francuskim jezuitą żyjącym w XVII wieku, który stał się wybitnym misjonarzem w Bretanii. Urodzony w 1606 roku w pobliżu Rennes, wstąpił do Towarzystwa Jezusowego z początkowym zainteresowaniem misjami w Kanadzie. Jednak poświęcił swoje życie ludowi bretońskiemu, opanowując ich język, aby skutecznie głosić kazania lokalnym chłopom i rybakom. Przez cztery dekady służby był ceniony za zdolność nawracania wielkich tłumów i reformowania obyczajów religijnych, a ostatecznie wyszkolił niemal tysiąc misjonarzy, aby kontynuowali jego dzieło.
Życie i posługa
Po studiach w Paryżu i La Flèche, Maunoir nauczał łaciny i greki w Quimper. Aby lepiej służyć lokalnej ludności, szybko nauczył się języka bretońskiego i napisał jego gramatykę. Po święceniach w 1637 roku spędził czterdzieści trzy lata na ewangelizowaniu regionu. Był znany ze swojego intensywnego stylu kaznodziejskiego, który często przyciągał tysiące ludzi na jego misje i skłaniał ogromne liczby osób do spowiedzi.
Kult
Kościół katolicki uznaje Maunoira za błogosławionego, został on beatyfikowany przez papieża Piusa XII w 1951 roku. Jest wspominany jako Apostoł Bretanii ze względu na swoją szeroką pracę duszpasterską wśród ubogich. Jego wspomnienia obchodzi się 29 stycznia i 2 lipca. Jego dziedzictwo zostało podtrzymane przez ogromną liczbę misjonarzy, których wyszkolił za życia.