Julian Alfredo był hiszpańskim bratem zakonnym urodzonym w 1903 roku, należącym do Instytutu Braci Szkół Chrześcijańskich. Po śmierci matki, spędzając czas ze swoim wujem, księdzem, poświęcił życie nauczaniu i przygotowywaniu dzieci do Pierwszej Komunii Świętej. Jego życie zostało przerwane w 1934 roku podczas rewolucji w Asturii, kiedy to został stracony wraz z kilkoma innymi duchownymi w Turón. Jest uznawany za męczennika w tradycji katolickiej.
Życie i śmierć
Urodzony jako Vilfredo Fernández Zapico, początkowo wstąpił do zakonu kapucynów, a w wieku 22 lat przeszedł do Braci Szkół Chrześcijańskich. Służył jako nauczyciel w Caborana, a później w 1933 roku przeniósł się do Turón. Podczas rewolucji w 1934 roku on oraz ośmiu innych braci, wraz z księdzem, zostali zatrzymani przez rewolucjonistów. Zostali rozstrzelani w godzinach porannych 9 października 1934 roku.
Kult
Kościół katolicki czci go jako męczennika. Został beatyfikowany przez papieża Jana Pawła II w 1990 roku, a następnie kanonizowany przez tego samego papieża w 1999 roku. Jego szczątki spoczywają w klasztorze Santa María de Bujedo. Wierni upamiętniają go w dniu jego wspomnienia, który przypada 9 października.