Jouin był pustelnikiem z IV wieku z regionu Poitou, który założył wspólnotę monastyczną. Urodzony w zamożnej rodzinie w pobliżu Loudun, był bratem świętego Maksymina, wczesnego arcybiskupa Tryru. Około 342 roku założył oratorium w pobliżu Ension, które z czasem przekształciło się w klasztor Saint-Jouin-de-Marnes. Instytucja ta stała się jednym z najstarszych klasztorów we Francji, służąc jako istotne centrum szerzenia chrześcijaństwa w całym regionie.
Życie i działalność

Po założeniu swojego pierwszego oratorium, przywództwo Jouina pomogło stworzyć trwały fundament religijny. Wspólnota, którą zapoczątkował, rozrosła się w ważny ośrodek monastyczny, wzorując się na innych wczesnych fundacjach, takich jak opactwo Saint-Martin de Ligugé. Jego wpływ był odczuwalny poprzez kaznodziejstwo i łagodny charakter, co pomogło ustanowić klasztor jako kluczowe centrum duchowe w regionie.
Kult
Kościół katolicki uznaje go za świętego. Jego szczątki były przechowywane jako relikwie w małym kościele klasztoru karolińskiego. Choć jego wspomnienie tradycyjnie obchodzi się 1 czerwca, diecezja Poitiers upamiętnia go obecnie 13 listopada wraz z innymi lokalnymi mnichami i pustelnikami. Wiele miast i kościołów w okolicznych terenach nosi jego imię.
