Josephine Butler była wybitną brytyjską działaczką społeczną i feministką działającą w epoce wiktoriańskiej. Urodzona w 1828 roku w Northumberland, poświęciła życie walce o prawa kobiet, w tym o prawo wyborcze i lepszy dostęp do edukacji. Jej aktywizm koncentrował się przede wszystkim na ochronie bezbronnych kobiet i dzieci przed wyzyskiem, ze szczególnym uwzględnieniem walki z handlem ludźmi i prostytucją dzieci. Kierowana głębokimi przekonaniami religijnymi, prowadziła kampanię przeciwko przepisom zezwalającym na przymusowe badania lekarskie kobiet. Jej nieustępliwe starania doprowadziły do znaczących zmian ustawodawczych w Zjednoczonym Królestwie oraz w całej Europie.
Życie i aktywizm
Wychowana w progresywnej, aktywnej politycznie rodzinie, Butler rozwinęła silne poczucie sprawiedliwości społecznej. Po tragicznej śmierci swojego najmłodszego dziecka, skierowała swoją uwagę na pomoc ubogim. Zasłynęła z prowadzenia ruchu na rzecz uchylenia ustaw o chorobach zakaźnych (Contagious Diseases Acts), które uważała za naruszające godność kobiet. Ponadto jej praca na rzecz zwalczania handlu kobietami i dziećmi zaowocowała uchwaleniem ustawy o poprawie prawa karnego (Criminal Law Amendment Act) w 1885 roku, która podniosła wiek zgody.
Dziedzictwo i pamięć
Jako utalentowana pisarka, napisała ponad 90 książek i broszur. Jej wpływ rozciągał się na Międzynarodową Federację Abolicjonistyczną, której współtworzenie wspierała w walce z wyzyskiem na całym kontynencie. W Kościele Anglikańskim jest upamiętniana jako Lesser Festival. Jej wpływ jest również honorowany poprzez witraże w kilku katedrach oraz college nazwany na jej cześć na Uniwersytecie w Durham.