Josephine Baker (właśc. Freda Josephine McDonald, 1906–1975) była urodzoną w Stanach Zjednoczonych francuską tancerką, piosenkarką i aktorką, która również działała jako szpieg we francuskim ruchu oporu. Jej kariera koncentrowała się głównie w Europie, zwłaszcza we Francji. Jako pierwsza czarnoskóra kobieta zagrała główną rolę w dużej produkcji filmowej, francuskim filmie niemym „Syrena tropików” z 1927 roku. Jej występy, szczególnie strój w rewii „Folies Bergère” z 1927 roku, uczyniły ją jedną z najbardziej charakterystycznych postaci epoki jazzu i szalonych lat dwudziestych.
Kariera sceniczna i filmowa






W Paryżu Baker należała do najbardziej znanych gwiazd „Folies Bergère”. Jej występ w 1927 roku w rewii „Un vent de folie” wywołał sensację, a minimalistyczny kostium ze sztucznych bananów stał się ikonicznym obrazem. Artyści i intelektualiści tamtej epoki nadawali jej przydomki, takie jak Czarna Wenus czy Kreolska Bogini. Po ślubie z francuskim przemysłowcem Jeanem Lionem w 1937 roku zrzekła się obywatelstwa amerykańskiego i stała się obywatelką Francji.
Służba w czasie wojny





Podczas II wojny światowej Baker wspierała francuski ruch oporu i współpracowała z brytyjskimi i amerykańskimi służbami wywiadowczymi. Jej rola nie była nagłaśniana, dopóki francuskie dokumenty nie zostały odtajnione w 2020 roku. Po wojnie otrzymała francuskie odznaczenia wojskowe i ruchu oporu oraz została mianowana kawalerem Legii Honorowej. Odmawiała także występów przed publicznością segregowaną rasowo w Stanach Zjednoczonych i wspierała ruch na rzecz praw obywatelskich.
Pośmiertne honory





30 listopada 2021 roku Baker została przyjęta do Panteonu w Paryżu, jako pierwsza czarnoskóra kobieta, która otrzymała jedno z najwyższych francuskich odznaczeń. Jej szczątki pozostają na cmentarzu w Monako, dlatego na jej cześć w krypcie Panteonu umieszczono kenotaf.
