Josip Stadler był wybitnym katolickim prelatem, który sprawował urząd pierwszego arcybiskupa Vrhbosny od 1881 roku do śmierci w 1918 roku. Urodzony w Slavonski Brod w 1843 roku, studiował filozofię i teologię w Rzymie, gdzie w 1868 roku został święcony na kapłana. W trakcie swojej różnorodnej kariery, obejmującej role profesora uniwersyteckiego i polityka, stał się centralną postacią rozwoju religijnego i społecznego regionu.
Kariera kościelna
Po nauczaniu w Zagrzebiu, Stadler został mianowany na arcybiskupa w Sarajewie. Podczas sprawowania urzędu nadzorował budowę katedry Najświętszego Serca Jezusa. Był również głęboko zaangażowany w opiekę społeczną, zakładając liczne domy dla starców i sierocińce. Ponadto założył zakon znany jako Służebnicy Dzieciątka Jezus.
Dziedzictwo i kult
Stadler jest pamiętany dzięki swoim staraniom na rzecz zjednoczenia Kościoła z Serbami. Po śmierci w Sarajewie w 1918 roku został pochowany w katedrze, której budowę wspierał. Proces jego beatyfikacji został oficjalnie otwarty w 2002 roku, a obecnie Kościół katolicki uznaje go za sługę Bożego.