Josef Quinke był niemieckim piekarzem urodzonym w 1905 roku, który stał się męczennikiem za swój opór przeciwko reżimowi narodowosocjalistycznemu. Po ukończeniu szkolenia mistrzowskiego, aby prowadzić rodzinny biznes w Fretter, pozostał głęboko zaangażowany w pracę z młodzieżą katolicką. Podczas II wojny światowej wykorzystywał swój zawód do wspierania żołnierzy na froncie, potajemnie rozpowszechniając teksty religijne i przesłania. Jego odmowa porzucenia przekonań lub zdradzenia wspólników doprowadziła ostatecznie do aresztowania i śmierci w obozie koncentracyjnym Sachsenhausen.
Życie i opór
Pierwotnie zamierzając zostać misjonarzem, Quinke powrócił do rodzinnej piekarni w 1925 roku. Wykorzystywał swoją pozycję do wspierania wiary żołnierzy, ukrywając wiadomości i kazania wewnątrz bułek. W sposób szczególny rozpowszechniał pisma kardynała von Galena, które krytykowały nazistowskie programy eutanazji. Mimo ryzyka pozostawał nieugięty w swoim sprzeciwie wobec reżimu, słynąc z wypowiedzi, że nie będzie bardziej tchórzliwy niż żołnierze walczący na froncie.
Aresztowanie i śmierć
W następstwie rozpowszechniania literatury antyreżimowej, Gestapo wszczęło śledztwo przeciwko Quinke i jego lokalnej parafii. W maju 1942 roku został uwięziony w Dortmundzie, gdzie znosił złe traktowanie, ale odmawiał wyjawienia tożsamości osób, które mu pomagały. Wziął pełną odpowiedzialność za swoje czyny i w konsekwencji zmarł w grudniu 1942 roku w obozie koncentracyjnym Sachsenhausen.
Kult
Kościół katolicki uznaje go za świadka wiary, a został on ogłoszony błogosławionym. Jest ujęty w niemieckim martyrologium XX wieku. W jego rodzinnej miejscowości Fretter pamięć o nim jest upamiętniona dedykowanym witrażem kościelnym oraz ulicą nazwaną jego imieniem.