Jordan Mai był niemieckim bratem zakonny franciszkanów, który żył w latach 1866–1922. Urodzony jako Heinrich Theodor Mai w Buer, początkowo kształcił się na garbarza i szewca, zanim wstąpił do zakonu franciszkanów w 1895 roku. Przyjmując imię zakonne Jordanus, służył w różnych miejscach, w tym w Paderborn i Münster, zanim osiadł w Dortmundzie. Był znany z głębokiego życia modlitewnego oraz pragnienia składania ofiary za grzechy innych. Obecnie jest uznawany za wyniosłego w Kościele katolickim.
Życie i służba

Po pracy w przedsiębiorstwie ojca, Mai wstąpił do Towarzystwa Adolfa Kolpinga. Jego służba wojskowa w 1889 roku, podczas której uczestniczył w tłumieniu strajków górników, zwiększyła jego świadomość społeczną. Przyjął zakon franciszkanów w Holandach, a później w 1907 roku przeniósł się do Dortmundu. Pracował tam w kuchni i zakrystii, często spędzając długie godziny na modlitwie w kościele klasztornym. Po profanacji w klasztorze, oddał swoje życie Bogu jako akt pokuty.
Kult i dziedzictwo
Po jego śmierci wiele osób przybyło na jego grób, co doprowadziło do masowej lokalnej pobożności. Jego szczątki zostały przeniesione do kościoła franciszkanów w Dortmundzie w 1950 roku, w wydarzeniu tym uczestniczyło około 100 000 osób. Kilka instytucji, w tym domy rekolekcyjne i ośrodki edukacyjne w Brazylii i Niemczech, nosi imię jego patrona. W 1991 roku papież Jan Paweł II uznał jego cnotliwe życie, nadając mu tytuł wyniosłego.
