Joona był wschodniochrześcijańskim kapłanem i mnichem żyjącym w XV wieku, który założył klasztor Pskowsko-Peczorski. Pochodził z okolic Moskwy, służył w Juriewie, a następnie przeniósł się do Pskowa, aby uciec przed prześladowaniami religijnymi. Po śmierci żony Marii przyjął imię zakonny Joona i wstąpił do życia monastycznego. Poświęcił się drążeniu w skale kościoła jaskiniowego oraz cel, tworząc fundamenty wspólnoty zakonnej położonej w pobliżu rzeki Kamienka.
Życie i założenie klasztoru
Po służbie w Juriewie, Joona szukał odosobnienia w jaskini, w której wcześniej mieszkał pustelnik imieniem Mark. Wraz z żoną rozpoczął drążenie małego kościoła w skale. Po jej śmierci w wyniku choroby i ciężkiej pracy, złożył śluby zakonne. W 1473 roku, za błogosławieństwem arcybiskupa Feofila, poświęcił jaskiniowy kościół poświęcony Wniebowzięciu Matki Bożej, co stanowiło oficjalny początek klasztoru.
Kult
Święty jest czczony jako założyciel klasztoru Pskowsko-Peczorskiego, w którym spoczywają jego relikwie. Choć pierwotnie został pochowany w jaskini, w 1642 roku na polecenie biskupa Giennadego przygotowano dla niego nowy grób. Jego wspomnienie obchodzi się 29 marca (11 kwietnia według kalendarza juliańskiego), a w 2016 roku został kanonizowany do kultu ogólnoprawosławnego.