Jonatan był starożytnym izraelskim księciem i najstarszym synem króla Saula. Żyjąc w Zjednoczonym Królestwie Izraela w XI wieku p.n.e., jest rozpoznawany w Biblii Hebrajskiej jako dzielny wojownik biegły w łucznictwie i posługiwaniu się procą. Najbardziej znany jest z głębokiej więzi duchowej z Dawidem, charakteryzującej się intensywną lojalnością, która wykraczała poza interesy polityczne. Mimo napięć między jego ojcem a Dawidem, Jonatan pozostał niezłomnym sojusznikiem swojego przyjaciela, ostatecznie ginąc wraz ze swoją rodziną podczas bitwy pod Góra Gilboa.
Życie i konflikty
Jako dowódca wojskowy, Jonatan odniósł znaczące zwycięstwa nad filistyńskimi twierdzami. Jego relacja z królem Saulem bywała okresowo napięta, szczególnie po tym, jak nieumyślnie złamał post narzucony przez ojca. Rosnąca paranoja Saula dotycząca Dawida prowadziła do bezpośrednich konfrontacji między królem a jego synem, w tym do próby odebrania Jonatanowi życia. Przez całe te próby Jonatan zachował wierność Dawidowi, wchodząc nawet z nim w święte przymierze w lesie Zif.
Dziedzictwo i kult
Ze względu na swoje oddanie, Jonatan jest często postrzegany jako symbol prawdziwej przyjaźni i uczciwości. Jest czczony jako święty w różnych tradycjach chrześcijańskich, w tym w katolickiej, prawosławnej i anglikańskiej. Jego wpływ rozciągnął się na następne pokolenie poprzez jego syna, Mefiboszeta, którego Dawid traktował z wielką dobrocią, aby uczcić pamięć ich przyjaźni.