Jolenta z Polski była XIII-wieczną księżniczką z dynastii Árpádów, urodzoną w Esztergomom jako córka króla Węgier Beli IV. Po edukacji w Polsce pod opieką swojej siostry Kingi, w 1257 roku poślubiła Bolesława Pobożnego. W trakcie małżeństwa zyskała sławę dzięki szerokiej działalności charytatywnej, wspierając szpitale, klasztory oraz ubogich. Po śmierci męża w 1279 roku poświęciła życie służbie religijnej, stając się ostatecznie opatką w zakonie klarysek.
Życie religijne
Po śmierci męża Jolenta dołączyła do swojej siostry i córki w klasztorze w Sandeczu. Z powodu konfliktów regionalnych przeniosła się i założyła nową wspólnotę w Gnieźnie. Pod koniec życia sprawowała urząd opatki w tym klasztorze klarysek. Tradycja głosi, że przed śmiercią w 1298 roku otrzymała boską wizję dotyczącą nadchodzącego zgonu.
Kult
Jest uznawana za błogosławioną w Kościele katolickim. Papież Leon XII beatyfikował ją w 1827 roku, a jej wspomnienie obchodzi się 11 czerwca. Jej siostry, Małgorzata i Kinga, również zostały kanonizowane na święte.