John Wayne Gacy (ur. 1942, zm. 1994) był amerykańskim seryjnym mordercą i przestępcą seksualnym, który w latach 1972–1978 zgwałcił, torturował i zamordował co najmniej trzydziestu trzech młodych mężczyzn i chłopców w Norwood Park Township, na przedmieściach Chicago w stanie Illinois. Znany jako „Zabójczy klaun” dzięki publicznym występom w roli klauna, większość ofiar zwabiał do swojego domu, gdzie popełniał przestępstwa. Skazanie za trzydzieści trzy morderstwa było w tamtym czasie największą liczbą zabójstw popełnionych przez jedną osobę w historii amerykańskiego wymiaru sprawiedliwości. Został stracony w 1994 roku za pomocą zastrzyku śmiertelnego.
Wczesne lata






Gacy urodził się w Chicago w 1942 roku w rodzinie o polskich i duńskich korzeniach. Miał trudne relacje z ojcem alkoholikiem, który stosował wobec niego przemoc słowną i fizyczną. Gacy był otyły, a z powodu schorzenia serca zalecono mu unikanie sportu. W okresie dojrzewania wielokrotnie trafiał do szpitala, a jego stan zdrowia nigdy nie został jednoznacznie zdiagnozowany. Jako młody mężczyzna zmieniał prace i miejsca zamieszkania, a w 1964 roku ożenił się i objął stanowisko kierownicze w restauracji typu fast food w Waterloo w stanie Iowa.
Zbrodnie i skazanie





Gacy został wcześniej skazany w stanie Iowa za sodomię wobec nastoletniego chłopca i odbył skróconą karę więzienia. Wszystkie znane mu morderstwa popełnił w swoim parterowym domu, zwykle zwabiając ofiary pod pretekstem pokazania sztuczki magicznej z kajdankami. Dwadzieścia sześć ofiar pochowano w przestrzeni podpodłogowej jego domu, a inne zakopano gdzie indziej na jego posesji lub wrzucono do rzeki Des Plaines. Jego aresztowanie w grudniu 1978 roku nastąpiło po śledztwie w sprawie zaginięcia nastolatka Roberta Piesta. W 1980 roku został skazany na karę śmierci.
