John Lennon był angielskim muzykiem, autorem piosenek i działaczem, który zyskał światową sławę jako założyciel, wokalista prowadzący i gitarzysta rytmiczny zespołu The Beatles. Jego duet autorski z Paulem McCartneyem uznawany jest za najbardziej udany w historii. Po rozpadzie The Beatles rozpoczął karierę solową, często współpracując z drugą żoną, Yoko Ono, a jego piosenki stały się hymnami kontrkultury i ruchu antywojennego. Został zastrzelony w Nowym Jorku w grudniu 1980 roku.
Młodość










Lennon urodził się w Liverpoolu w 1940 roku i wychowywał się głównie pod opieką ciotki Mimi, ponieważ jego ojciec, marynarz handlowy, często przebywał poza domem, a matka nie mogła się nim zajmować. Jako nastolatek zainteresował się modnym wówczas skiffle, a w 1956 roku założył zespół The Quarrymen, który w 1960 roku przekształcił się w The Beatles. W połowie lat 60. opublikował także dwa zbiory nonsensownych tekstów i rysunków, ukazując zabawną i buntowniczą stronę swojej twórczości.
Kariera solowa i działalność społeczna










W 1969 roku Lennon opuścił The Beatles, by rozpocząć karierę solową, i razem z Yoko Ono założył Plastic Ono Band. Wspólnie stworzyli kilka awangardowych dzieł i filmów, a Lennon osiągnął kilka singli, które dotarły do pierwszej dziesiątki brytyjskiego notowania. Jego krytyka wojny w Wietnamie doprowadziła do długiej próby deportacji ze strony rządu Stanów Zjednoczonych. Po pięcioletniej przerwie w nagrywaniu powrócił w 1980 roku albumem Double Fantasy, który ukazał się na trzy tygodnie przed jego śmiercią.
Dziedzictwo










Wpływ Lennona na muzykę rozrywkową jest powszechnie uznawany. Jako wykonawca lub autor piosenek miał wiele singli na pierwszym miejscu list przebojów, a jego album Double Fantasy zdobył w 1981 roku nagrodę Grammy za album roku. W plebiscycie BBC na 100 największych Brytyjczyków zajął ósme miejsce, a dwukrotnie został wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame: raz wraz z The Beatles i raz jako artysta solowy.
