John Keble był angielskim kapłanem anglikańskim, poetą i teologiem XIX wieku, który stanowił centralną postać ruchu oksfordzkiego. Urodzony w Fairford w 1792 roku, był wybitnym uczonym w Oksfordzie, gdzie pełnił funkcję stypendystę w Oriel College, a później sprawował katedrę poezji. Najbardziej znany jest z wpływowej poezji nabożnej oraz przywództwa w ruchu traktariańskim, który dążył do rewitalizacji teologii anglikańskiej. Przez całe życie pozostawał oddanym proboszczem w Hursley w hrabstwie Hampshire, gdzie mieszkał aż do śmierci w 1866 roku.
Życie i praca


Po odniesieniu sukcesów w matematyce i łacinie na Oksfordzie, Keble został tutorem i egzaminatorem. Jego sława literacka wzrosła po publikacji The Christian Year w 1827 roku – zbioru poematu nabożnych, który stał się niezwykle popularny. W 1833 roku jego kazanie na temat apostazji narodowej pomogło zainicjować ruch traktariański. Choć współpracował z takimi kolegami jak John Henry Newman, Keble pozostał w Kościele Anglii, służąc przez wiele lat jako wikariusz w Hursley.
Dziedzictwo literackie

Jako płodny pisarz, Keble tworzył traktaty teologiczne, redagował dzieła historyczne i komponował liczne hymny. Wiele jego wierszy, takich jak „Sun of my soul, Thou Saviour dear”, zostało włączonych do standardowych śpiewników. Jego wkład naukowy i duchowy był na tyle znaczący, że na jego cześć założono Keble College na Uniwersytecie Oksfordzkim. Jest zapamiętany jako człowiek, którego życie charakteryzowało się brakiem osobistych ambicji i głębokim przywiązaniem do zasad religijnych.
Kult

W obrębie Wspólnoty Anglikańskiej Keble jest upamiętniany w rocznicę swojej śmierci 29 marca. Dodatkowo, Kościół Anglii obchodzi mniejszą uroczystość 14 lipca, aby uczcić datę wygłoszenia przez niego wpływowego kazania Assize Sermon. Jego wpływ teologiczny jest nadal odczuwalny poprzez rozległy dorobek pisarski oraz rolę w kształtowaniu anglikańskiej tożsamości w XIX wieku.
