John Bradburne był brytyjskim franciszkaninem świeckim i misjonarzem, który poświęcił życie służbie chorym na trąd w Rodezji, obecnie w Zimbabwe. Urodzony w 1921 roku w hrabstwie Cumbria, służył jako oficer w armii indyjskiej podczas II wojny światowej, zanim nawrócenie religijne skłoniło go do życia wędrownego i duchowej oddania. Ostatecznie został opiekunem kolonii trędowatych Mutemwa w pobliżu Mutoko. W 1979 roku, podczas wojny w Rodezji, został zabity przez partyzantów narodowych. Obecnie jest uznawany za sługę Bożego.
Życie i służba

Po służbie wojskowej w armii indyjskiej, Bradburne podróżował szeroko po Europie i Bliskim Wschodzie. Później wstąpił do Zakonu Franciszkanów Świeckich i wyjechał do Afryki, aby pomagać cierpiącym na trąd. Mieszkał w osadzie Mutemwa, gdzie opiekował się porzuconymi pacjentami. Nawet po wydaleniu z kolonii, pozostał w jej pobliżu w małej chatce, aby kontynuować swoją posługę na rzecz wspólnoty.
Dziedzictwo i kult
Bradburne był niezwykle płodnym poetą, pozostawiając po sobie tysiące wersów. Jest wspominany podczas corocznych nabożeństw upamiętniających w Mutemwa, które przyciągają wielu pielgrzymów. Po formalnej zgodzie udzielonej przez Stolice Apostolską w 2019 roku, jego proces kanonizacyjny toczy się pod tytułem sługi Bożego. Jego relikwie były wystawiane w katedrze Westminster, aby uczcić jego pamięć.
