Jogo do bicho ("gra w zwierzęta") to nielegalna gra hazardowa w Brazylii, zakazana federalną ustawą od 1946 roku, lecz bardzo popularna w całym kraju. Jest to losowanie w rodzaju loterii, prowadzone na poziomie regionalnym przez organizatorów znanych jako bicheiros, banqueiros lub contraventores, z wykorzystaniem dziennego losowania loterii państwowej. Choć gra jest nielegalna w 25 z 26 stanów Brazylii oraz w Dystrykcie Federalnym, stan Paraíba jako jedyny zalegalizował ją i uregulował. W odróżnieniu od większości loterii państwowych można obstawiać dowolną kwotę.
Początki i rozprzestrzenienie
Tradycyjnie uważa się, że grę wymyślił João Batista Viana Drummond, który w 1892 roku wykorzystał konkurs zgadywania ukrytego zwierzęcia w ogrodzie zoologicznym w Rio de Janeiro jako chwyt reklamowy. W ciągu kilku lat przekształciła się ona w grę liczbową, w której 25 zwierzętom przypisano różne numery, a zakłady wkrótce zaczęto przyjmować poza terenem zoo. Mimo wczesnych prób jej stłumienia gra przeniosła się do miasta i tam rozkwitła. Jej atrakcyjność wiąże się często z przyjmowaniem zakładów o dowolnej wysokości w okresie dotkliwych trudności gospodarczych.
Status prawny i powiązania
Hazard został zakazany na mocy ustaw uchwalonych w 1941 i 1946 roku, jednak władze czasami tolerowały grę lub przeprowadzały sporadyczne akcje represyjne. Z czasem bicheiros inwestowali zarobione pieniądze w szkoły samby i kluby piłkarskie, a później rozszerzyli działalność o bingo, wideopoker i automaty do gier. W 1991 roku prokuratorzy oskarżyli centralną grupę szefów z Rio o przestępczość zorganizowaną, a w 1993 roku kilku z nich skazano za udział w związku przestępczym; prokuratorzy określili to jako formę brazylijskiej mafii.
