Joel był biblijnym prorokiem z Judei, tradycyjnie utożsamianym z synem Petuela. Uznaje się go za autora Księgi Joela, jednej z Dwunastu Małych Proroków. Choć dokładna epoka jego życia pozostaje przedmiotem naukowych debat, a różne szacunki wahają się od IX wieku p.n.e. do okresu po niewoli, jest on przede wszystkim pamiętany ze względu na swoje przesłania prorocze. Jego pisma dostarczyły istotnych fundamentów teologicznych, szczególnie w odniesieniu do wylania Ducha Bożego.
Życie i pisma
Jako patron swojej biblijnej księgi, Joel jest trudny do umiejscowienia w czasie, ponieważ jego tekst nie zawiera wzmianek o konkretnych panujących królach. Niektórzy badacze sugerują, że żył w wczesnej erze asyryjskiej, podczas gdy inni umiejscawiają go później, być może w okresie ptolemejskim. W zależności od przyjętego ram czasowych, mógł być prorokiem ściśle związanym z rytuałami Świątyni Salomona lub Drugiej Świątyni.
Kult i dziedzictwo
W tradycji chrześcijańskiej proroctwo Joela dotyczące wylania Ducha przywołał św. Piotr podczas Zesłania Ducha Świętego. Kościół Prawosławny obchodzi jego wspomnienie 19 października, natomiast Martyrologium Rzymskie wyznacza jego święto na 13 lipca. Jest on również upamiętniany w Kościele Apostolskim Ormiańskim. Tradycja od dawna wskazuje na budowlę w Gush Halav jako na miejsce jego pochówku.