Joanna Scopelli była włoską karmelitką z XV wieku pochodzącą z Reggio Emilia, która założyła własną wspólnotę zakonną. Choć od najmłodszych lat czuła powołanie religijne, rodzice początkowo nie pozwalali jej wstąpić do klasztoru. Po ich śmierci założyła prowizoryczną wspólnotę, która z czasem przekształciła się w klasztor Santa Maria del Popolo. Znana ze ścisłego przestrzegania ubóstwa, służyła jako pierwsza przełożona tej wspólnoty, która została rozpoznana jako Białe Zakonnice.
Życie i fundacja
Po śmierci rodziców Scopelli zaczęła mieszkać w małym domu wraz z wdową i jej córkami, aby stworzyć grupę religijną. Dzięki wsparciu biskupa Filippo Zoboliego, w 1485 roku nabyła kościół św. Bernardyna, aby założyć formalny klasztor. Jako przełożona praktykowała skrajną ascezę, odmawiając wszelkich darów, chyba że były one przekazywane jako bezwarunkowa jałmużna. Jej wspólnota była znana z noszenia białych habitów.
Kult
Po jej śmierci w 1491 roku, podczas ekshumacji w 1492 roku stwierdzono, że jej szczątki są niezniszczone. Po długim okresie lokalnej czci, została beatyfikowana przez papieża Klemensa XIV w 1771 roku. Decyzja ta opierała się na ciągłym lokalnym kulcie, który istniał od jej czasów. Jej wspomnienie obchodzi się 9 lipca.