Jiang Qing (1914–1991), znana również jako Chiang Ch'ing czy Madame Mao, była chińską rewolucjonistką, aktorką i działaczką polityczną. Została czwartą żoną Mao Zedonga i odegrała znaczącą rolę w rewolucji kulturalnej, stojąc na czele Bandy Czterech. Po śmierci Mao została aresztowana, wydalona z Komunistycznej Partii Chin i skazana w transmitowanym telewizyjnie procesie, a następnie jej wyrok zamieniono na dożywocie. Popełniła samobójstwo w maju 1991 roku.
Młodość








Urodziła się jako Li Yunhe w Zhucheng w prowincji Shandong. Dorastała w ubóstwie, z brutalnym ojcem i matką, która pracowała jako służąca domowa, a czasem jako prostytutka. Po śmierci matki w 1928 roku została sierotą. W 1933 roku wstąpiła do Komunistycznej Partii Chin i rozpoczęła karierę aktorską w Szanghaju, przyjmując po drodze kilka imion.
Dojście do władzy








Po powstaniu Chińskiej Republiki Ludowej w 1949 roku zdobyła znaczne wpływy w dziedzinie sztuki, promując rewolucyjne opery i organizując kampanie przeciwko kilku dziełom. Szczyt swojej władzy osiągnęła pod koniec lat 60., zasiadając w Biurze Politycznym i będąc de facto przywódczynią Grupy ds. Rewolucji Kulturalnej aż do śmierci Mao w 1976 roku.
