Jewgienij Botkin był lekarzem, który od 1908 roku służył jako lekarz dworski cesarza Mikołaja II i cesarzowej Aleksandry. Często opiekował się zdrowiem carewicza Aleksego, szczególnie w związku z powikłaniami wynikającymi z hemofilii. Po rewolucji rosyjskiej zdecydował się pozostać z rodziną imperialną podczas ich wygnania na Syberii. W lipcu 1918 roku został zamordowany wraz z Romanowami przez strażników w Jekaterynburgu. Jest uznawany za świętego w Kościele prawosławnym, gdzie czczony jest jako męczennik za wiarę (namięcznik).
Życie i służba
Urodzony w Imperium Rosyjskim, Botkin studiował medycynę w Wojskowej Akademii Medycznej, a następnie kontynuował studia w Niemczech. Podążał śladami swojego ojca, wybitnego pedagoga medycznego, i służył w szpitalnym pociągu Czerwonego Krzyża podczas wojny rosyjsko-japońskiej. Jako zaufany członek dworu imperialnego pełnił funkcję tłumacza cesarzowej i utrzymywał bliską więź zawodową z carem.
Śmierć i kult
Podczas uwięzienia w Jekaterynburgu, Botkin pozostał wierny swoim obowiązkom, pisząc nawet ostatni list wyrażający jego oddanie pacjentom. Został stracony przez strażników podczas tego samego wydarzenia, które odebrało życie rodzinie imperialnej. Rosyjski Kościół Prawosławny dokonał później jego kanonizacji, ogłaszając go w 2016 roku świętym męczennikiem za wiarę (prawiednym namięcznikiem).