Jesse był mieszkańcem Betlejem i członkiem pokolenia Judy, żyjącym około XII wieku p.n.e. Jako syn Obeda i ojciec króla Dawida, zajmuje istotne miejsce w historii biblijnej. Pamiętany jest przede wszystkim ze względu na swoją rolę w wyborze najmłodszego syna, Dawida, na przyszłego króla Izraela, po wizycie proroka Samuela w jego rodzinie. Ze względu na swoje pochodzenie, w tradycji chrześcijańskiej uznawany jest również za przodka Jezusa.
Opis biblijny
Jako rolnik i hodowca owiec, Jesse jest opisywany jako ojciec kilku synów. Gdy prorok Samuel przybył do Betlejem, aby odnaleźć nowego króla, Jesse przedstawił swoich starszych synów, lecz Bóg wybrał Dawida, najmłodszego, który wypasał stado. Narracja ta podkreśla motyw, że Boży wybór skupia się na sercu, a nie na zewnętrznym wyglądzie.
Dziedzictwo i kult
Jesse jest czczony w różnych tradycjach, w tym w chrześcijaństwie, gdzie stanowi część genealogii Jezusa. Jego linia genealogiczna jest często przedstawiana w sztuce religijnej poprzez motyw Drzewa Jessego. W niektórych tradycjach rabinicznych zalicza się go do małej grupy starożytnych Izraelitów, którzy według przekazów zmarli bez grzechu. Miejsce w Hebronie tradycyjnie identyfikowane jest jako grób Jessego i Rut.