Jerzy z Sofii był oficerem wojskowym i męczennikiem prawosławnym żyjącym w XV wieku, urodzonym w Sofii w 1407 roku. Służąc w Imperium Osmańskim, został uhonorowany za wybitną służbę. Zginął w 1437 roku w Edirne po tym, jak odmówił tolerowania obelg wymierzonych w Chrystusa przez osmańskiego płatnerza. Po dotkliwych torturach i nieudanych próbach zmuszenia go do wyrzeczenia się wiary, został stracony poprzez dźgnięcie i spalenie na stosie. Jest uznawany za jednego z dziewięciu męczenników sofijskich.
Życie i śmierć
Wychowany w wierze chrześcijańskiej przez rodziców, Jerzy osiągnął wysoki stopień wojskowy podczas służby. W wieku 30 lat doszło do konfliktu, gdy pożyczył swój łuk rzemieślnikowi, który następnie obraził Chrystusa. Doprowadziło to do jego aresztowania przez władze osmańskie. Po zniesieniu ciężkich tortur fizycznych został skazany na śmierć i zmarł 26 marca 1437 roku w wyniku dźgnięcia oraz spalenia.
Kult
Jego wspomnienie obchodzone jest 26 marca, a czci się go w miejscu jego urodzenia, w Sofii. Jego pamięć służyła jako inspiracja dla późniejszych męczenników, takich jak Jerzy Nowy i Mikołaj Nowy. Jego wizerunek tradycyjnie znajduje się na zbiorczych ikonach świętych sofijskich, a jedna z ulic w Sofii nosi jego imię.
