Jerzy z Mityleny był VIII-wiecznym biskupem i pustelnikiem, urodzonym w bogatej, religijnej rodzinie w Azji. W wieku siedemnastu lat rozdał swój spadek potrzebującym i wstąpił do klasztoru. Po dwóch latach przeniósł się na wyspę Lesbos, aby żyć jako pustelnik. W 804 roku został mianowany biskupem Mityleny, a w 813 roku przeniósł się do Konstantynopola. Zapamiętano go jako obrońcę czci ikon, co doprowadziło do jego wygnania i kar cielesnych.
Życie i posługa
Po wczesnym oddaniu się ubóstwu, Jerzy prowadził samotnicze życie na Lesbos przed swoim wyborem na biskupa. Podczas służby w Konstantynopolu jego poparcie dla używania wizerunków religijnych w okresie ikonoklazmu doprowadziło do konfliktu z władzami. Po przejściu okresu chłosty powrócił do życia w odosobnieniu.
Kult
Kościół katolicki uznaje go za świętego. Jego śmierć jest upamiętniana corocznie 7 kwietnia. Jest czczony za niezłomność w swoich przekonaniach religijnych oraz za przejście od życia w dostatku do życia w ascetyzmie i służbie.