Jerzy Wyznawca był VIII-wiecznym biskupem Antiochii w Pisidii, żyjącym w epoce bizantyjskiej. Znany ze swojego oddania czci ikonom, słynął z przeciwstawiania się ruchom ikonoklastycznym, które dążyły do zakazania ich kultu. Z powodu niezłomnej odmowy porzucenia tych tradycji, doświadczył wielokrotnych wygnań za panowania różnych cesarzy. Jego zaangażowanie w ochronę ikonodulizmu przyniosło mu tytuł Wyznawcy, określenie nadawane tym, którzy cierpieli za wiarę.
Życie i walka

Po rozpoczęciu drogi duchowej jako mnich, Jerzy został mianowany biskupem diecezji Antiochii w Pisidii. Podczas soboru w Hierii w 754 roku odrzucił zakaz używania ikon, co doprowadziło do jego pierwszego wygnania przez cesarza Konstantyna V. Później powrócił, aby uczestniczyć w drugim soborze nicejskim, który przywrócił kult ikon. Jednak gdy ikonoklazm powrócił za panowania Leona V, Jerzy ponownie bronił używania ikon, co skutkowało ostatecznym wygnaniem, w którym zmarł w 814 roku.
Kult
Jest uznawany za świętego zarówno w tradycji wschodniego prawosławia, jak i rzymskokatolickiej. Jego dziedzictwo definiuje rola obrońcy ortodoksyjnej praktyki przeciwko cesarskim dekretom. Kościół czci go corocznie 19 kwietnia.
