Jerzy Szenkurski był XV-wiecznym prawosławnym świętym uznawanym za świętego głupiego (jurodiwy). Żył w mieście Sienkursk, gdzie zamieszkiwał wraz z innym przyszłym świętym, mnichem Warłaamem. Choć zapisy historyczne nie podają szczegółowych informacji na temat jego biografii ani konkretnych czynów, pozostaje on postacią o znaczeniu duchowym w tradycji prawosławnej.
Życie i charakter
Mało wiadomo o konkretnym życiu Jerzego Szenkurskiego, gdyż brakuje dokumentacji historycznej dotyczącej jego biografii. Jest on klasyfikowany jako święty głupi, typ ascety, który żył w sposób wydający się światu niekonwencjonalny lub nieracjonalny, aby zamanifestować oddanie duchowe. Był współczesnym mnicha Warłaama w Sienkursku.
Kult
Święty jest wspominany 23 kwietnia. W ikonografii religijnej jest zazwyczaj przedstawiany w łachmanach charakterystycznych dla świętego głupiego. Te tradycyjne wizerunki często ukazują go boso, ze złożonymi rękami w geście modlitwy.