Jerzy Limniota był bizantyjskim chrześcijańskim mnichem żyjącym w VII i VIII wieku. Mieszkając w klasztorze na górze Olimp, stał się celem ceskich prześladowań ze względu na swoje przekonania religijne. Jest pamiętany za swoją niezłomność w kwestii czczenia świętych obrazów i relikwii – praktyk, które w czasach jego życia były tłumione przez władze.
Życie i śmierć
Przyjmując śluby zakonne w bardzo młodym wieku, Jerzy mieszkał na górze Olimp. Doświadczył intensywnych prześladowań ze strony cesarza Leona III Izaurczyka, który nakazał niszczenie świętych ikon i relikwii. Z powodu odmowy porzucenia tych tradycji, poniósł gwałtowną śmierć 24 sierpnia 730 roku, kiedy to odcięto mu nos, a głowę spalono.
Kult
Mnich jest czczony w Kościele katolickim zarówno jako święty, jak i męczennik. Jego wspomnienie obchodzone jest corocznie 24 sierpnia, w rocznicę jego śmierci.