Jermaine Jackson (ur. 1954) – amerykański piosenkarz i basista, członek rodziny Jacksonów. Był drugim wokalistą prowadzącym zespołu Jackson 5 po swoim bracie Michaelu i grał w nim na gitarze basowej. Do grupy, wówczas przemianowanej na The Jacksons, dołączył ponownie w 1983 roku i pozostał w niej do momentu odejścia w 2020 roku. Prowadził także karierę solową, osiągając kilka przebojów na liście Billboard Hot 100 w latach 70. i 80. XX wieku.
Młodość

Jackson urodził się w 1954 roku w Gary w stanie Indiana jako czwarte dziecko Josepha i Katherine Jacksonów. Jego ojciec miał muzyczne ambicje, a matka była pianistką i śpiewaczką. Jackson wraz z braćmi ćwiczył według surowego harmonogramu ustalonego przez ojca, który widział w ich talencie szansę na wyrwanie się z Gary. Jackson był pierwszym wokalistą prowadzącym i basistą zespołu The Jackson Brothers, wczesnej wersji Jackson 5, aż do 1966 roku, gdy młodszy brat Michael przejął główne partie wokalne.
Jackson 5 i twórczość solowa

Jackson 5 podpisali kontrakt z wytwórnią Motown Records w 1969 roku i odnieśli ogromny sukces. Gdy bracia przeszli do Epic Records w 1975 roku, Jackson pozostał przy dotychczasowej wytwórni, powołując się na lojalność. Równolegle z pracą w zespole wydawał albumy solowe, a jego single, w tym „Daddy's Home” i „Let's Get Serious”, notowane były na listach przebojów. W 1985 roku jego duet z Pią Zadorą znalazł się na szczycie kilku europejskich list przebojów.
Późniejsze uznanie
Jackson został wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame w 1997 roku razem z Jackson 5. Był nominowany do nagrody Grammy w kategorii najlepsze męskie wykonanie wokalne R&B za singiel „Let's Get Serious” z 1980 roku. Wyprodukował także i nagrał duety z Whitney Houston na jej debiutanckim albumie w 1985 roku.
