Jeremiasz był znaczącym prorokiem Biblii hebrajskiej, który żył w Królestwie Judy w VII i VI wieku p.n.e. Urodzony w Anatot jako syn Hilkiji, pełnił funkcję kapłana i służył pod panowaniem pięciu różnych królów. Tradycyjnie przypisuje mu się autorstwo Księgi Jeremiasza oraz Księgi Lamentacji, często przy pomocy swojego pisarza, Barucha ben Nerii. Jego posługa charakteryzowała się ostrzeżeniami dotyczącymi nadchodzącej niewoli babilońskiej i ostatecznego upadku Jerozolimy.
Życie i posługa


W trakcie swojej działalności Jeremiasz ostrzegał lud Judy przed nadchodzącym zniszczeniem Jerozolimy. Przesłanie to przyniosło mu liczne osobiste cierpienia, w tym przemoc fizyczną i okresy uwięzienia. W jednej z sytuacji został uratowany z cysterny przez Ebed-Melecha. Ze względu na swoje pełne smutku przesłania oraz żałobę nad losem swojego ludu, jest często nazywany płaczącym prorokiem. Ostatecznie zmarł w starożytnym Egipcie.
Kult i dziedzictwo


Prorok jest czczony w kilku głównych tradycjach, w tym w judaizmie, chrześcijaństwie i islamie. W tradycjach chrześcijańskich, takich jak Kościół katolicki i prawosławny, jego wspomnienie obchodzone jest 1 maja. Jego pisma pozostają centralnymi elementami kanonu biblijnego, służąc jako ważne teksty historyczne i duchowe dla wielu wspólnot religijnych na całym świecie.
