Jeremias z Capui był biskupem żyjącym w VI wieku, który służył ludowi Capui. Najbardziej rozpoznawalny jest z prowadzenia misji dyplomatycznej do Konstantynopola w latach 519–520, gdzie pomagał rozwiązać schizmę akacjanizmu, która dzieliła Kościoły Wschodu i Zachodu. Jako wybitny prelat działał jako kluczowy negocjator między papiestwem a bizantyjskim dworem cesarskim, skutecznie ułatwiając przyjęcie warunków mających na celu przywrócenie jedności kościelnej.
Życie i działalność

Urodzony w Capui, Jeremias prowadził życie ascetyczne, zanim został wybrany na biskupa po śmierci swojego poprzednika, Aleksandra. Podczas sprawowania urzędu wielokrotnie podróżował na Wschód, aby reprezentować interesy papieża Hormizdasa. Jego wysiłki odegrały istotną rolę w rozwiązywaniu sporów teologicznych i reintegracji odstawionych biskupów, ostatecznie pomagając w uleczeniu rozłamu między głównymi tradycjami chrześcijańskimi jego epoki.
Kult
Po śmierci około 540 roku, Jeremias został uhonorowany jako święty. Jego szczątki zostały przeniesione podczas relokacji Capui w IX wieku, a jego relikwie zostały później rozdzielone między takie miejsca jak Monte Cassino i Piacenza. Jest wspominany w Martyrologium Rzymskim 30 października.
