Jered był biblijnym patriarchą i szóstym pokoleniem potomka Adama. Według Księgi Rodzaju był synem Mahalalela i ojcem Enocha. Jest uznawany za przodka Noego i żył 962 lata, co czyni go jedną z najdłużej żyjących postaci odnotowanych w Biblii hebrajskiej. Jego linia genealogiczna stanowi część zapisów rodowodowych znajdujących się w starożytnych tekstach religijnych, w tym w źródle kapłańskim Pentateuchu.
Życie i linia genealogiczna
Jako potomek Seta, Jered urodził się Mahalalelowi, który w tym czasie miał sześćdziesiąt pięć lat. Apokryficzna Księga Jubileuszy identyfikuje jego matkę jako Dinę i odnotowuje, że poślubił kobietę imieniem Bereka. Choć miał kilku synów, tylko Enoch został wyraźnie wymieniony w biblijnym przekazie. Według tradycyjnych przekazów Jered żył prawie tysiąc lat przed śmiercią.
Tradycje i dziedzictwo
Jered jest czczony jako święty w niektórych tradycjach. W tradycji samarytańskiej przypisuje mu się założenie wioski Shalem Rabbta. Jego imię pojawia się również w literaturze islamskiej, konkretnie w Qisas Al-Anbiya. Ze względu na niezwykłą długowieczność, bywał sporadycznie wykorzystywany w literaturze jako przedstawiciel ogromnych długości życia postaci przedpotopowych.